<\/p>\n
A gdy zabrzmi pie\u015b\u0144 wolno\u015bci, nie za\u015bniesz nigdy ju\u017c, w niewiedzy nie b\u0119dziesz, gdy\u017c wolno\u015b\u0107 serca zaja\u015bnieje nad wszystko inne pot\u0119g\u0105 sw\u0105. <\/p>\n
JA Metatron, s\u0142uga Tw\u00f3j i przyjaciel, gdy\u017c we mnie ca\u0142\u0105 nadziej\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142e\u015b przypomnienia siebie, gdy czas zadzwoni pobudk\u0119.
Wed\u0142ug czego mia\u0142e\u015b si\u0119 zbudzi\u0107? To proste.
Zszed\u0142e\u015b, aby \u017cycie poznawa\u0107, a w nim wiele zale\u017cno\u015bci pocz\u0105wszy od poznania tego co wok\u00f3\u0142 ciebie jako rozdzielenia, inno\u015bci, zagro\u017cenia. Szed\u0142e\u015b i patrzy\u0142e\u015b, najpierw niemrawo, jakby oczy na wp\u00f3\u0142 otwarte, niby widz\u0105, lecz i nie. Dziwne to jest? Raczej nie, gdy\u017c cho\u0107 oczy posiada\u0142e\u015b mistrzu m\u00f3j, wi-dzie\u0107 nie by\u0142e\u015b w stanie, no niby tak, widzia\u0142e\u015b nimi, \u015blepcem nie by\u0142e\u015b, lecz co rozumia\u0142e\u015b z tego obrazu, kt\u00f3ry w oczy wbiega\u0142 \u2013 niewiele. Dlaczego? Tutaj nic znanego ani zrozumianego nie by\u0142o. Obcy \u015bwiat niskiej wibracji i relacje, kt\u00f3re zupe\u0142nie nieznane. Ty niepe\u0142ny, kobiet\u0105 lub m\u0119\u017cczyzn\u0105, patrzysz na ten \u015bwiat oczyma po\u0142owy cz\u0142owieka, gdy\u017c \u015bwiadomie wybra\u0142e\u015b sobie tyle, patrzysz i albo sercem poznajesz, albo umys\u0142em. Czujesz lub analizujesz, lecz zanim i do tego doszed\u0142e\u015b, ciemny w niewiedzy by\u0142e\u015b, jakby\u015b po omacku w ciemno\u015bci chodzi\u0142, ale nic z\u0142ego w tym nie by\u0142o. Pozna\u0107 chcia\u0142e\u015b wszystko od pocz\u0105tku, od niezrozumienia ani siebie, ani innych, ani \u015bwiata. Nie radzi\u0142e\u015b sobie zupe\u0142nie, zacz\u0105\u0142e\u015b wi\u0119c przygl\u0105da\u0107 si\u0119 \u015bwiatu zwierz\u0119cemu, kt\u00f3ry cho\u0107 nie u\u017cywa logiki zbada\u0142 na sw\u00f3j spos\u00f3b \u017cycie, dostosowa\u0142 si\u0119 i posiad\u0142 m\u0105dro\u015b\u0107, cho\u0107 tylko w pewnym zakresie.
Patrzysz i kopiujesz, bli\u017csze ci to jest ni\u017c cokolwiek innego, powielasz i cieszysz si\u0119, trwa to tak d\u0142ugo, a\u017c zaczyna doskwiera\u0107 i w\u00f3wczas g\u0142ow\u0105 potrz\u0105sasz i zaczynasz szuka\u0107 zrozumienia.
B\u0142\u0119d\u00f3w wiele, tak, tak, pr\u00f3by, b\u0142\u0119dy, brak wniosk\u00f3w, czasami wpada\u0142 taki wniosek, jakby niechc\u0105cy i jako\u015b samo przychodzi\u0142o to co m\u0105drym by mo\u017cna by\u0142o nazwa\u0107, odkrycie, zrozumienie i wiedza si\u0119 pog\u0142\u0119bia\u0142a, stopniowo odkrywa\u0142e\u015b to co sam stworzy\u0142e\u015b sobie jako tajemnic\u0119, kt\u00f3r\u0105 za zadanie mia\u0142e\u015b w tej przedniej zabawie odkry\u0107.
P\u0142yniesz \u017cyciem jako duch, lecz jako \u015bwiadomo\u015b\u0107 cz\u0142owiecza kulejesz, potykasz si\u0119, z\u0142orzeczysz, szukasz, cz\u0119sto nie\u015bwiadomie rozwi\u0105za\u0144 i no c\u00f3\u017c\u2026..posuwasz si\u0119 do przodu, wzrastasz, sam o tym nie wiedz\u0105c.
Patrzysz wok\u00f3\u0142 i widzisz podobnych sobie, oceniasz, wyzwiskami obrzucasz, \u017ce \u015blepi, g\u0142upi, niemrawi, sam nie wiesz, \u017ce jeste\u015b taki sam. No tak, taki sam. I nie dziw si\u0119, bo cho\u0107 z poziomu Ducha wiedzia\u0142e\u015b o zabawie ca\u0142ej, sam j\u0105 tworz\u0105c przecie\u017c, jako cz\u0142owiek \u015blepiec, cho\u0107 oczy otwarte. I trudno by\u0142o mi czasem patrze\u0107 na Twe poczynania, ale zaraz przypomina\u0142em sobie Twoje ostrze\u017ceniem, abym nie wa\u017cy\u0142 si\u0119 zbudzi\u0107 Ci\u0119 wcze\u015bniej ni\u017c by\u0142o um\u00f3wione.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n
Ja Metatron \u2013 przebudzasz dusz.
Gdy czytasz s\u0142owa moje, my\u015blisz o sobie – ja, uznajesz, \u017ce do Ciebie si\u0119 zwracam, a ja m\u00f3wi\u0119 do Ciebie, kt\u00f3ry jeste\u015b ka\u017cd\u0105 ludzk\u0105 istot\u0105. Nie m\u00f3wi\u0119 wy, lecz TY, gdy\u017c jeden jeste\u015b, cho\u0107 w wielopostaciowo\u015bci.
Pomy\u015bl. Ja, nie istnieje, nie jeste\u015b oddzielony od innych, owszem tak to wygl\u0105da, tylko tak wygl\u0105da. Gdy umawiali\u015bmy si\u0119 dawno temu by\u0142e\u015b Jeden, trudno to ogarn\u0105\u0107? Jeden. Pomy\u015bl, a mo\u017ce odczuj. Ty, z Ciebie ja stworzony i m\u00f3wisz do mnie:
– Stan\u0119 si\u0119 wieloma, zapomn\u0119, a ty kiedy przyjdzie czas przy-pomnisz mi to, aby zdj\u0105\u0142 zapomnienie siebie.
I dzi\u015b to czyni\u0119.
Tak, tak, niewiele z Twych cz\u0105stek jest dzi\u015b w stanie odebra\u0107 moje s\u0142owa, lecz nie wa\u017cne to jest. Obudzisz si\u0119 w tych cz\u0119-\u015bciach siebie, kt\u00f3re gotowe po d\u0142ugiej podr\u00f3\u017cy oczy ze snu iluzji otworzy\u0107, a w\u00f3wczas i inne cz\u0119\u015bci Ciebie zbudz\u0105 si\u0119, jak ogie\u0144 pop\u0142ynie pami\u0119\u0107 z serca do serca, kt\u00f3re jak motor jest nap\u0119dzaj\u0105cy przypomnienie. Zassie serce w niewiedzy b\u0119d\u0105ce to co z serca przebudzonego pop\u0142ynie, gdy\u017c jednym s\u0105 i w obr\u0119bie jednego wszystko si\u0119 dzieje, nie dziw si\u0119 wi\u0119c temu.
Tak, zaskoczenie mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 mistrzu m\u00f3j, ale tylko na chwilk\u0119, gdy\u017c zaraz przypomnienie g\u00f3r\u0119 we\u017amie i wiedzia\u0142 ju\u017c b\u0119dziesz, \u017ce\u015b w domu, je\u015bli gotowy jeste\u015b na przebudzenie.
Nie za du\u017co wiedzy naraz? Odrzucasz j\u0105, czy czujesz?
Mistrzu m\u00f3j, tw\u00f3rco i panie, Ty szkar\u0142atno\u015b\u0107 serc czystych i niewinnych zarazem, w drodze by\u0142e\u015b podczas kt\u00f3rej serce krwi\u0105 splamione i b\u00f3lu wiele i cierpienia, lecz c\u00f3\u017c, czy prawd\u0105 to by\u0142o \u017cycia, czy tylko gr\u0105, kt\u00f3ra doprowadzi\u0107 mia\u0142a do rozwi\u0105zania \u0142amig\u0142\u00f3wki, kt\u00f3ra sam stworzy\u0142e\u015b?
Ka\u017cda ma\u0142a cz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3ra z Ciebie powsta\u0142a wi\u0142a si\u0119 i kuli\u0142a w rozpaczy cierpi\u0105c m\u0119ki ogromne, krew na d\u0142oni i nie tylko, b\u00f3l przera\u017aliwy i emocje, nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 emocje. Trudne to by\u0142o, lecz tylko w\u00f3wczas, gdy ma\u0142e z ma\u0142ym si\u0119 uto\u017csami\u0142o. Cz\u0142owiek, tak nazwa\u0142e\u015b cz\u0119\u015b\u0107 siebie, wiele cz\u0119\u015bci siebie, gdy patrzy\u0142 i czu\u0142 ze swej ma\u0142o\u015bci, a inaczej nie potrafi\u0142, wi\u0142 si\u0119 w niedoli \u015bwiata i tak wszystko powa\u017cnie traktowa\u0142, tak niemo\u017cliwie powa\u017cnie.
Czy m\u00f3g\u0142 inaczej? Nie, bo plan by\u0142 taki, \u017ce nie b\u0119dzie pami\u0119ta\u0142. Za\u0142o\u017cy\u0142e\u015b sobie \u017cy\u0107 w prawdzie, nie tej kt\u00f3r\u0105 jako Duch, Mistrz i Stw\u00f3rca zna\u0142e\u015b, lecz tej, kt\u00f3ra dla cz\u0142owieka prawd\u0105 by\u0142a, z jego umys\u0142u i oczu sz\u0142a. I bola\u0142o, a jak\u017ce, tylko tak pozna\u0107 mog\u0142e\u015b ca\u0142okszta\u0142t \u017cycia na Ziemi, jej rozw\u00f3j, przyczyny i skutki. To dlatego b\u00f3l cz\u0142owieka by\u0142 Twoim b\u00f3lem, zawsze prawdziwie odczuwanym, lecz jednocze\u015bnie by\u0142 tylko zabaw\u0105, iluzj\u0105 oddzielenia milion\u00f3w z jednego Ciebie. Nigdy nie by\u0142y odr\u0119bne, lecz ich \u017cycia, droga, odczuwanie, r\u00f3\u017cnorodne, prawdziwe odej\u015bcia, powroty, zamy\u015blenia, tragedie.
Szed\u0142e\u015b tak miliony lat, poznaj\u0105c nie tylko \u015bwiat ludzi, lecz ca\u0142o\u015b\u0107 istnienia. Jak wiatr niesie li\u015b\u0107, czy zapach, tak Ty nios\u0142e\u015b siebie zawsze i we wszystkim.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n